Πρώτα δουλεύουμε και μετά προβάλλουμε. Άλλωστε δεν προβάλλονται τα αυτονόητα…

Πρώτα δουλεύουμε και μετά προβάλλουμε. Άλλωστε δεν προβάλλονται τα αυτονόητα…

Της Ιωάννας Κοσμοπούλου, Αντιδημάρχου Παιδείας στον Δήμο Θεσσαλονίκης

Στην πολιτική και στην ενασχόληση με τα κοινά πάντα τίθεται ένα δισυπόστατο ερώτημα. Ένα ερώτημα, που ο καθένας μας απαντά με τον δικό του τρόπο. Πρώτα εργάζομαι και μετά προβάλλω ή πρώτα προβάλλω και μετά εργάζομαι. Και φυσικά υπάρχουν και οι μονοσήμαντες επιλογές «μόνο προβάλλω» ή «μόνο εργάζομαι». Αυτονόητο ότι όλοι απορρίπτουμε το πρώτο, μερικές φορές όμως ανησυχώ για τον εαυτό μου μήπως τελικά κάνω μόνο το δεύτερο.

Κι όμως αυτό αποτελεί συνειδητή επιλογή. Από την ημέρα που ο Δήμαρχος με εμπιστεύτηκε αναθέτοντάς μου τα καθήκοντα της Αντιδημάρχου Παιδείας του Δήμου Θεσσαλονίκης, με έπιασε δέος με τη δουλειά που έχω να κάνω. Στην ευθύνη μου είναι περίπου 210 σχολικές μονάδες (για 130 μάλιστα Δημοτικά και Νηπιαγωγεία έχω κι επιπλέον ευθύνη με την ιδιότητα της Προέδρου της Α’βάθμιας Σχολικής Επιτροπής). Καθημερινά προβλήματα πρέπει να επιλυθούν: από την καθαριότητα των σχολικών κτιρίων, τη συνεχή επαγρύπνηση και τις απολυμάνσεις λόγω covid 19, την προμήθειά τους με κάθε είδους λειτουργικό εξοπλισμό, το κλάδεμα των δένδρων ή το κούρεμα των χόρτων μέχρι «γιατί έπεσε το ρεύμα» ή πώς θα εξαφανιστούν τα συνθήματα που γράφτηκαν στους τοίχους τη νύχτα. Σαφώς σε όλα αυτά αρωγοί είναι οι υπηρεσίες, των οποίων πολιτικά προΐσταμαι, αλλά και οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου και είμαστε όλοι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι, γιατί πρόκειται για τα παιδιά μας.

Παράλληλα πρέπει να μεριμνήσουμε για τα προγράμματα Κατάρτισης και Δια Βίου Μάθησης, για τη θερινή λειτουργία των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης, για οργάνωση δράσεων περιβαλλοντικού, εκπαιδευτικού ή κοινωνικού χαρακτήρα που απευθύνονται σε μαθητές, για συνεργασία με φορείς που εισάγουν καινοτόμες δράσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία, για υποστηρικτικές πρωτοβουλίες προς τους γονείς, για υλοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων με αποδέκτες τους νέους της πόλης μας.

Και για να επιστρέψω στο αρχικό ερώτημα, που έθεσα πιο πολύ στον εαυτό μου, απαντώ: «Δεν μετανιώνω που υπάρχουν μέρες που δεν βγαίνω από το γραφείο μου παλεύοντας να επιλύσω θέματα. Δεν μετανιώνω που ο κύριος λόγος που βγαίνω από το γραφείο μου είναι για να επισκεφθώ σχολεία και να ακούσω τα προβλήματά τους κι αυτά που ακούω είναι πολλά.  Ούτε μετανιώνω που δουλεύω μέχρι αργά και συχνά «χάνω» τον χρόνο και μαζί μ’ αυτόν και αρκετές κοινωνικές εκδηλώσεις. Σίγουρα όλα αυτά δεν προβάλλουν, αλλά και δεν πρέπει να προβάλλονται, γιατί είναι τα αυτονόητα. Είναι χρέος. Άλλωστε νομίζω ότι τη δουλειά μας την προβάλλουν αυτοί που είναι αποδέκτες της, δηλαδή οι πολίτες».

Για μένα η μεγαλύτερη προβολή από την ημέρα που ανέλαβα τα καθήκοντά μου, ήταν τα λόγια ενός υποδιευθυντή σχολείου: «Για πρώτη φορά μετά από χρόνια κοιμήθηκα ήσυχος, γιατί λύθηκε ένα τεράστιο πρόβλημά μας». Φυσικά και δεν γίνονται όλα τέλεια. Μπορεί να επιλύουμε ένα πρόβλημα και δύο όχι. Κάνουμε ένα βήμα μπρος και δύο πίσω. Αλλά προσπαθούμε και στο τέλος θα έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και τότε ο κόσμος θα καταλάβει ή τουλάχιστον θα καταλάβουν αυτοί που πρέπει να καταλάβουν. Και πιστεύω δεν θα είναι λίγοι.

*ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι απόψεις του αρθρογράφου είναι προσωπικές και δεν απηχούν τις απόψεις του GRTimes

Δείτε τις ειδήσεις από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο στο GRTimes.gr

Ακολουθήστε το GRTimes στο Google News και ενημερωθείτε πριν από όλους

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ