Κάψτε τα όλα…

Κάψτε τα όλα…

Της Μαρίας Σαμολαδά

 

Σπάστε τα όλα, ρημάξτε τα… σκοτώστε τους, δεν υπάρχει καμία σωτήρια.

Αυτές οι φράσεις, θα μπορούσαν να ήταν μεταξύ όσων αντάλλασσαν οι «κουκουλοφόροι», οι «αναρχικοί», οι «αντιεξουσιαστές», τις ατελείωτες ώρες που προετοίμαζαν τις μολότοφ και τα άλλα «πολεμοφόδια» για να εκτονώσουν έναν συσσωρευμένο θυμό.

Ένας θυμός που εκδηλώθηκε την ημέρα μνήμης του Αλέξη Γρηγορόπουλου (αλλά και με κάθε ευκαιρία που υπάρχει πραγματικά ή δημιουργείται τεχνητά).

Αυτές οι φράσεις, θα μπορούσαν να ήταν μεταξύ όσων αντάλλασσαν οι «μπαχαλάκηδες» τις ώρες που κατέστρεφαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους εντός, εκτός και επί τα αυτά του ΑΠΘ στις 6 Δεκεμβρίου του 2018.

Αυτές οι φράσεις, θα μπορούσαν να περνούν από το μυαλό οποιουδήποτε έβλεπε τα απίστευτης βιαιότητας επεισόδια που εκτυλίχθηκαν χθες σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Αυτές οι φράσεις, τελικά αντιπροσωπεύουν τη «νέα» γενιά; Μήπως είναι αμφίδρομες σε πρωταγωνιστές και παρατηρητές;

Και το πρόβλημα δεν είναι οι φράσεις, αλλά οι πράξεις.

Πράξεις μιας γενιάς, ανεξαρτήτως καταγωγής και ηλικίας (από τους 15 συλληφθέντες, οι 4 ανήλικοι, από το σύνολο οι δύο Αλβανικής καταγωγής).

Πράξεις που θέλουν να στείλουν ένα μήνυμα. Ποιοι είναι όμως οι παραλήπτες και τι περιλαμβάνει το μήνυμα που είναι μέσα στο μπουκάλι της μολότοφ;

Η καταγραφή των επεισοδίων έγινε εκτενώς, το ίδιο θα συμβεί και με τις υλικές ζημιές.

Ποιος όμως θα αποκαταστήσει τη ζημιά στο μυαλό και την ψυχή αυτών των παιδιών;

Εκεί είναι το πρόβλημα. Στο μυαλό των παιδιών. Δεν έχουν όραμα, δεν έχουν ελπίδα, δεν έχουν ιδανικά, δεν έχουν τίποτα, δεν ελπίζουν σε τίποτα.

Σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογώ τις πράξεις, απεναντίας, τις καταδικάζω απερίφραστα και προτιμώ από το να αναζητώ ευθύνες, να αναζητώ τις πραγματικές αιτίες και φυσικά τη λύση…

Μία λύση που σίγουρα δεν θα δώσει η αστυνομία, γιατί δεν είναι ο ρόλος της.

Μία λύση που δεν θα δώσει η οικογένεια, γιατί γονιός μπορεί να γίνει ο καθένας (από τύχη).

Είναι όμως μια λύση, που μπορεί να δώσει η εκπαιδευτική κοινότητα.

Είναι όμως μια λύση, που μπορεί να δώσει η πολιτεία, αν πρώτα βάλει τάξη σε όλα τα άλλα…

Είναι σίγουρα μια λύση, που μπορεί ο καθένας από εμάς να βοηθήσει να βρεθεί, αν αλλάξουμε κουλτούρα.

ΥΓ1: Ο θυμός των «αναρχικών» ήταν τόσο μεγάλος αυτή τη φορά, που ήθελαν να σκοτώσουν αστυνομικό. Δεν δικαιολογείται αλλιώς, η επιμονή με τις φωτοβολίδες ευθείας βολής.

ΥΓ2: Δεν πρέπει αυτό το περιστατικό να περάσει ούτε στα «ψιλά»… ούτε στα πλημμελήματα… (θα περίμενα τη δικαιοσύνη να ‘παρέμβει’ εκείνη τη στιγμή, αν όχι νωρίτερα).

ΥΓ3: Όσοι είναι υπεύθυνοι για την προστασία και τη διαχείριση ενός δημόσιου χώρου και μιας δημόσιας περιουσίας, οφείλουν να τον προστατεύουν διαρκώς και με κάθε τρόπο και κυρίως με προ-νόηση. Κοινώς, έπρεπε να κινήσει υποψίες η κατάληψη, μία μέρα πριν τα «Δεκεμβριανά».

ΥΓ4: Με τρομάζει ότι ένα 20χρονο βλέπει στο πρόσωπο ενός αστυνομικού τον εχθρό.

ΥΓ5: Δυστυχώς, ξεχνάμε ότι κάτω από τη στολή υπάρχουν άνθρωποι.

ΥΓ6: Αξίζει να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά, επί ΣΥΡΙΖΑ, η αστυνομία έκανε επέμβαση μέσα σε πανεπιστημιακό χώρο.

ΥΓ7: Τα χημικά και τα δακρυγόνα δεν «πιάνουν» μόνο τα «κ@λόπαιδα» που τα «σπάνε», αλλά και τους ασθενείς μέσα στο Γ. Γεννηματάς και στον Αγ.Δημήτριο, αλλά και τους περίοικους, αλλά και τους επισκέπτες της άμοιρης «πιο ερωτικής και όμορφης» πόλης.

ΥΓ8: Μπορεί με τα χρήματα να μην λύνονται όλα… αλλά κάποιοι σίγουρα θα πληρώσουν τα σπασμένα και τα καμένα και αυτοί δεν θα είναι οι ίδιοι που προκάλεσαν τις ζημιές. Στα «κάτεργα» και όχι στις φυλακές και τα αναμορφωτήρια όσοι καταστρέφουν δημόσια περιουσία.

ΥΓ9: Ο θυμός φέρνει θυμό. Έναν θυμό που νιώθει ο εργαζόμενος που χθες αναγκάστηκε να δώσει το μεροκάματό του, για μετακινηθεί με ταξί. Έναν θυμό που νιώθει ο επαγγελματίας για μία ακόμη «χαμένη» μέρα.

ΥΓ10: Περαστικά στον συνάδελφο που τραυματίστηκε…από πέτρα στο κεφάλι στη Θεσσαλονίκη του 2018.

ΥΓ11: Δυστυχώς θεωρούμε δεδομένο ότι θα γίνονται «επεισόδια» και μετά όλα καλά και η ζωή συνεχίζεται… Γιατί αν συνεχίζεται με αυτόν τον τρόπο…τότε ζούμε λάθος ζωή.

ΥΓ12: Αν μου δινόταν η ευκαιρία να συναντήσω και να ακούσω κάποιον από τους «πρωταγωνιστές» των χθεσινών επεισοδίων, θα ήθελα να ήταν οι «γονείς και κηδεμόνες» των παιδιών αυτών.

ΥΓ13: Μην φτιάξετε τίποτα από τα καμένα και σπασμένα. Γκρεμίστε τα όλα και ξαναφτιάξτε τα από την αρχή, σωστά. Ξεκινώντας από τα σχολεία. Φτιάξατε ντουβάρια και ξεχάσατε να φτιάξετε ανθρώπους.

ΥΓ14: Στα πανεπιστήμια έπρεπε να υπάρχει άβατο και όχι άσυλο. Είσοδος μόνο με το… «πάσο».

Δείτε τις ειδήσεις από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο στο GRTimes.gr

Ακολουθήστε το GRTimes στο Google News και ενημερωθείτε πριν από όλους

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

go-to-top