Η ποιητική performance «Αγέννητες Μνήμες» έρχεται στο Θέατρο Αυλαία

Η ποιητική performance «Αγέννητες Μνήμες» έρχεται στο Θέατρο Αυλαία

Επτά ποιητές, δεκατέσσερα ποιητεχνήματα, δεκατέσσερις διαφορετικές εικονοποιητικές και επιτελεστικές προσεγγίσεις, ζωντανές και κινηματογραφημένες, συνυπάρχουν σε ένα συνολικό δια-καλλιτεχνικό συμμετοχικό poem-art.

Κι αν δυσκολεύεται κανείς να προσδιορίσει το είδος, το ύφος, το περιεχόμενο αυτού του ξεχωριστού θεάματος η Γεωργία Βεληβασάκη δίνει στο GR TIMES όλες τις απαντήσεις για την ποιητική performance «Αγέννητες Μνήμες / Mnemes Unborn» που θα την συναντήσουμε στο Θέατρο Αυλαία τη Δευτέρα 22 και την Τρίτη 23 Νοεμβρίου. Δεκατέσσερα ποιήματα από επτά διαφορετικούς ποιητές θα μας ταξιδέψουν με διάφορους τρόπους επί σκηνής, συνομιλώντας με τον βαθύτερο εαυτό μας. Ποίηση και μουσική θα βρεθούν σε πρώτο πλάνο λοιπόν και σίγουρα θα μας αρέσει.

Γιατί επιλέξατε αυτούς τους ποιητές; Τι τους ενώνει στο Project αυτό;

Η ευλογία σε ένα μεταπτυχιακό, όπως είναι το Πρόγραμμα «Δημιουργική Γραφή» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, είναι ότι έρχεσαι σε επαφή με σπουδαίους σύγχρονους ποιητές, που σε διδάσκουν, όπως συνέβη με τον Τριαντάφυλλο Η. Κωτόπουλο και τον Γιώργο Παναγιωτίδη, ή τυχαίνει να είναι «συμφοιτητές» σου, όπως ο Αντώνης Δ. Σκιαθάς και ο Ζαχαρίας Κατσακός, αλλά και ότι ανακαλύπτεις εξαιρετικές νέες λογοτεχνικές φωνές στο ξεκίνημά τους, όπως η Κική Σαραντέα και ο Δημήτρης Π. Νάσκος. Σχεδόν όλοι, πλέον, είμαστε διδάσκοντες στο συγκεκριμένο μεταπτυχιακό. Διάλεξα, λοιπόν, τις ποιητικές φωνές που αγάπησα, εκείνα τα χρόνια των μεταπτυχιακών μου σπουδών, και τους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που έδειξαν σε μια ιδέα κατά πολύ ανοίκεια για τα εγχώρια δεδομένα.

Πώς θα περιγράφατε αυτή την performance στο κοινό που σίγουρα δεν έχει ξαναδεί κάτι τέτοιο, τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη;

Κι όμως συμβαίνουν πολλά ωραία στη Θεσσαλονίκη, και δη στην τέχνη της performance. Ο Γιάννης Μήτρου, που επιμελείται εικαστικά το έργο, είναι από τους λίγους που έχουν εμβαθύνει και ειδικεύεται στο πεδίο αυτό, παρουσιάζοντας συχνά καλλιτεχνικές επιτελεστικές δράσεις στο κοινό της πόλης. Προσωπικά, ασχολούμαι με την performance ποίηση, ένα σχετικά νέο ποιητικό είδος (ο όρος «performance ποίηση» εμφανίστηκε στην Αμερική μόλις το 1980), με βαθύτατες όμως ρίζες που φτάνουν μέχρι τον Όμηρο και τον Εμπεδοκλή. Η ποίηση υπήρξε ανέκαθεν ραψωδική, τραγουδιστή και είχε παραστατικό χαρακτήρα. Ίσως η εμμονή αποκλειστικά στη γραπτή της όψη, τα τελευταία εκατό χρόνια, να ήταν και το αίτιο της απομάκρυνσής της από το ευρύ κοινό.

Στο «Αγέννητες Μνήμες / Mnemes Unborn» ο ποιητικός λόγος εφτά ποιητών μεταγράφεται σε άλλα καλλιτεχνικά πεδία και παρουσιάζεται ως ζωντανό συνολικό έργο. Πρόκειται για μια ποιητική σύνθεση πέρα από τη σελίδα. Σαν να λέμε, ο ποιητικός λόγος αποσπάται από το χαρτί και εκδιπλώνεται στον τρισδιάστατο χωροχρόνο. Επί σκηνής, λοιπόν, μουσικοί και εικαστικοί αυτοσχεδιασμοί, προβαλλόμενες κινηματογραφικές εικόνες, σωματικές δράσεις, installations, δημιουργούν ένα ποιητικό συμβάν που στοχεύει σε μια αναστοχαστική, πολυεπίπεδη και πολυαισθητηριακή εμπειρία. Το έργο αποτελεί ένα σχόλιο πάνω στην ανθρώπινη υπόσταση στο σύγχρονο κόσμο, καθώς μεταβαίνουμε από τον αναλογικό στον ψηφιακό εαυτό.

Είναι η ποίηση «αδικημένη» στην ελληνική θεατρική σκηνή, πιστεύετε;

Εν προκειμένω, μιλάμε για performance (επιτέλεση) σε σύνδεση με την ποίηση, κι αυτό δεν έχει να κάνει ακριβώς με το θέατρο. Έχουν κοινή ρίζα: τον κόσμο των τελετουργιών, εξού και η χρήση της μάσκας ενίοτε. Αντίθετα όμως απ’ ό,τι συμβαίνει στο θέατρο, στην performance δεν αναφερόμαστε σε χώρο και χρόνο πέρα από το «εδώ» και «τώρα».

Η performance ποίηση σχεδιάζεται και παρουσιάζεται από τον ίδιο τον ποιητή. Πρόκειται για ένα ποιητικό είδος ιδιαίτερα δημοφιλές στο εξωτερικό (από την Κίνα και την Ιαπωνία μέχρι την Ευρώπη και την Αμερική). Στη χώρα μας, μόλις τα τελευταία χρόνια, ξεχωρίζουν περιπτώσεις ποιητών που πειραματίζονται, ο καθένας με τα εργαλεία, τις δεξιότητες, την ιδιοτυπία και τη φαντασία που διαθέτει, με την πρακτική της επιτέλεσης, διαμορφώνοντας ένα νέο τοπίο στο χώρο της σύγχρονης ελληνικής ποίησης. Θα έλεγα ότι είναι ένα πεδίο προς διερεύνηση και εξέλιξη.

Σε πόσους ρόλους μπαίνετε; Πόσες φωνές αλλάζετε; Πόσες λέξεις σας στοίχειωσαν μια για πάντα;

Η αλήθεια είναι ότι στο συγκεκριμένο έργο μεταγράφω και παρουσιάζω μεν δικά μου ποιήματα (performance ποίηση), αλλά και τον λόγο άλλων ποιητών που δεν εμφανίζονται οι ίδιοι επί σκηνής, ούτε έχουν εμπλακεί στο σχεδιασμό του έργου.

Αυτός είναι και ο λόγος που επιλέγω να χαρακτηρίσω το έργο περισσότερο ως «ποιητική performance» παρά ως «performance ποίηση». Θα μου πείτε, παίζουμε με τις λέξεις; Ίσως. Είναι όμως κάτι απαραίτητο σε αυτή τη φάση που προσπαθούμε να κατανοήσουμε τι είναι τι.

Ως performer εστιάζω στον ήχο της φωνής και την εκφορά του λόγου, κάθε φορά, χωρίς να υποδύομαι κάποιον άλλον πέρα από αυτό που είμαι. Οι λέξεις σαν το νερό, γεννούν εικόνες, ιδέες, γίνονται σώμα… Άλλωστε η ποίηση, ως συμπυκνωμένος λόγος, αναζητά να εκφράσει εκείνο που δεν λέγεται ή διαφεύγει, το «σημαίνον χώμα», όπως θα το έλεγε ο Sartre. Είναι ρωγμή που μας επιτρέπει να κοιτάξουμε πίσω και πέρα από τις λέξεις.

Πόσο εύκολο είναι να μετατρέψεις ένα μεταπτυχιακό project σε μια performance για το ευρύ κοινό;

Το έργο ξεκίνησε ως ιδέα εντός του Μεταπτυχιακού «Δημιουργική Γραφή», μετά από παρότρυνση του καθηγητή μου και διευθυντή του Προγράμματος, Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου, κι αφού μόλις είχα παρουσιάσει τη διατριβή μου πάνω στην performance ποίηση, την άνοιξη του 2020. (Να πούμε εδώ, ότι το ποιητικό αυτό είδος διδάσκεται πια, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του συγκεκριμένου μεταπτυχιακού). Ο ποιητικός λόγος του έργου ανήκει εξολοκλήρου σε λογοτέχνες που σχετίζονται με το Πανεπιστήμιο, κι ωστόσο, εξαρχής, σχεδιάστηκε με την προοπτική της ζωντανής παρουσίασής του στο ευρύ κοινό, εμπλέκοντας καλλιτέχνες εκτός αυτού του πλαισίου.

Το έργο «Αγέννητες Μνήμες / Mnemes Unborn», λοιπόν, δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς τη συμπόρευση και το μεράκι αυτών των ανθρώπων. Ο Κωνσταντίνος Αθυρίδης (σκηνοθεσία) και ο Γιάννης Μήτρου (εικαστική επιμέλεια), οι performers (Vanessa Barre, Σεμπάστιαν Τσιφής), οι μουσικοί (Μαρία Ανισέγκου, Ανδρέας Ζιάκας, Κώστας Μαγγίνας), οι εικαστικοί (Χρήστος Αλαβέρας, Ιωάννα Σκαντζέλη), ακόμη και οι τεχνικοί, ο γραφίστας, η ενδυματολόγος, έγιναν συνδημιουργοί σε αυτό το project. Αγκάλιασαν την ιδέα και την έκαναν δική τους.

Είμαι ευγνώμων.

Συντελεστές:

Γεωργία Βεληβασάκη / Concept

Κωνσταντίνος Αθυρίδης / Σκηνοθεσία

Γιάννης Μήτρου / Εικαστική επιμέλεια

Ιωάννα Τιμοθεάδου / Κοστούμια

Ποίηση:

Γεωργία Βεληβασάκη

Ζαχαρίας Κατσακός

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Δημήτρης Π. Νάσκος

Γιώργος Παναγιωτίδης

Κική Σαραντέα

Αντώνης Δ. Σκιαθάς

Επί σκηνής:

Γεωργία Βεληβασάκη / Performer

Vanessa Barré / Performer

Σεμπάστιαν Τσιφής / Performer

Ανδρέας Ζιάκας / Κιθάρα

Μαρία Ανισέγκου / Τσέλο

Κώστας Μαγγίνας / Κιθάρα, loops, fx, samples

Χρήστος Αλαβέρας / Εικαστική δράση

Ιωάννα Σκαντζέλη / Installation

Γιάννης Μαυρίδης / Επεξεργασία ήχου

Μαρία Παντέχου / Τεχνικός ήχου

Λεωνίδας Μπεϊλής / Τεχνικός προβολών

Κυριάκος Αλεξιάδης / Τεχνικός θεάτρου

Βούλα Σιδερίδου / Video mastering

Vanessa Barré / Αγγλική απόδοση

Ελευθερία Γαζέτη / Επιμέλεια Αγγλικής απόδοσης

Σπύρος Τσιλιγκιρίδης, Grafic Box / Graphic design

Χρήστος Αλαβέρας, Ελένη Κοπασάκη / Light painting-Φωτογραφία αφίσας

Με την υποστήριξη και την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, καθώς και του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Είσοδος: 10 ευρώ

Άνεργοι, φοιτητές, ηθοποιοί, ΑΜΕΑ: 5 ευρώ

Προπώληση εισιτηρίων: ταμείο θεάτρου & viva.gr

https://www.viva.gr/tickets/theater/mnemes-unborn/

Κρατήσεις θέατρο Αυλαία: 2310230013, Τσιμισκή 136

Δείτε τις ειδήσεις από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο στο GRTimes.gr

Ακολουθήστε το GRTimes στο Google News και ενημερωθείτε πριν από όλους

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ