Ο Ρουβίκωνας πολιτεύεται «επενδύοντας στα κενά που αφήνει το επίσημο κράτος», δηλώνει η υφυπ. Προστασίας του Πολίτη κ. Κατερίνα Παπακώστα στο ΑΠΕ.

«Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η αστυνομία δεν είναι πανάκεια για ό,τι μας συμβαίνει», σημειώνει η υφυπουργός σε ερώτηση για την ανομία στα πανεπιστήμια και τις κατηγορίες ότι η αστυνομία δεν επεμβαίνει.

«Το έχω δηλώσει πολλές φορές ότι για εμάς στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν υπάρχουν άβατα. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η Αστυνομία είναι η αρμόδια για την επίλυση προβλημάτων που άπτονται της λειτουργίας των ίδιων των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Ξέρετε, έχω ήδη τονίσει ότι ο “Ρουβίκωνας”, τον οποίο αναφέρετε στο ερώτημά σας, πολιτεύεται, επενδύοντας στα κενά που αφήνει το επίσημο κράτος. Είτε στο κομμάτι της Εκπαίδευσης, είτε στης Ασφάλειας. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι κάνουν «στέκια» στις πανεπιστημιακές σχολές. Πατούν, π.χ. στο κενό που αφήνει η ακαδημαϊκή κοινότητα. Το Πανεπιστήμιο χρειάζεται χρηματοδότηση για την έρευνα, αλλά χρειάζεται να περιφρουρήσει και το αυτοδιοίκητό του», απάντησε ακόμη.

Σε ερώτηση για το αν θα γίνουν προσλήψεις στα Σώματα Ασφαλείας, εκφράζει την άποψη ότι τόσο η Πυροσβεστική όσο και η Αστυνομία χρειάζονται «νέο αίμα» για να ανταποκριθούν στην αποστολή τους, στον τομέα της Ασφάλειας αλλά και στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Η συμφωνία Πολιτείας-Εκκλησίας «δρομολογεί ζητήματα τα οποία για έναν αιώνα είχαν μπει κάτω από το χαλί κυριολεκτικά, όπως για παράδειγμα η ακίνητη περιουσία. Με το κοινό ανακοινωθέν μπαίνουν τα πράγματα στη θέση τους», αναφέρει ακόμη η Κατερίνα Παπακώστα.

«Για μια σειρά από ζητήματα έφτασε ο καιρός να λυθούν διότι ωρίμασαν. Όπως και να έχει η συμφωνία συγκλίνει, με αμοιβαίες υποχωρήσεις, σε αυτό που έχουμε λησμονήσει στην Ελλάδα, την χρυσή τομή. Ενισχύονται οι διακριτοί ρόλοι, θεσμοθετημένα πλέον, όλα τα σημαντικά θέματα τέθηκαν στο τραπέζι», συμπληρώνει.

Σε ό,τι αφορά τη συνταγματική αναθεώρηση, προτρέπει τους πολιτικούς αρχηγούς «να μην εντάσσουν κορυφαία θεσμικά ζητήματα στην ατζέντα της μικροκομματικής τους ιδιοτέλειας».