Τι σχέση μπορεί να έχει το… Παζλ με τη ζωή και την πορεία μας;

Τι σχέση μπορεί να έχει το… Παζλ με τη ζωή και την πορεία μας;

Το παιχνίδι της ύπαρξης, που ο καθένας μας καλείται να παίξει, μοιάζει με παζλ. Πόσο εύκολο είναι να βάλουμε στη σειρά όλα τα κομμάτια του; Τι συμβαίνει όταν πολλά από αυτά μας φαίνονται ασύνδετα μεταξύ τους; Πώς θα βρούμε έναν τρόπο να τα ενώσουμε και να απαλλαγούμε από αδιέξοδους προβληματισμούς και αναπάντητα ερωτήματα;

Στο βιβλίο της «Το Παζλ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books, η ψυχολόγος Έφη Ανδρεουλάκου, επιστρατεύει τις γνώσεις και την εικοσιπενταετή εμπειρία της και μας βοηθά να ενώσουμε τα κομμάτια του προσωπικού μας παζλ. Μας δίνει τα εργαλεία για να μάθουμε ν’ απολαμβάνουμε τη ζωή, παρ’ όλες τις δοκιμασίες και τα εμπόδια στην υγεία, τα οικονομικά και στις σχέσεις και- το κυριότερο-ν’ ανακαλύπτουμε το φως που υπάρχει μέσα μας.

Δείτε ολόκληρη την συνέντευξη της Έφης Ανδρεουλάκου για το νέο της βιβλίο «Το Παζλ»:

1. Τι σας ώθησε να γράψετε το Παζλ;

Είναι πολύ βοηθητικό να έχουμε κάποιο πλάνο για το πώς θα κινηθούμε προκειμένου να φθάσουμε σε έναν προορισμό. Ποια βήματα θα ακολουθήσουμε, ποιες είναι οι παγίδες, τα εμπόδια, οι στόχοι. Πώς χρειάζεται να κινηθούμε για να πάμε εκεί που θέλουμε πιο γρήγορα, πιο ξεκούραστα, πιο ευχάριστα έχοντας κερδίσει όσα περισσότερα μπορούμε από τη διαδρομή. Επικοινωνώντας σε βάθος με ανθρώπους διαφόρων ηλικιών, παρατηρώντας ανθρώπους και τον εαυτό μου από πολύ μικρή ηλικία, μου έγινε ευδιάκριτη η διαδρομή της ανθρώπινης ύπαρξης στον πλανήτη γη. Πιστεύω ότι αν κάποιος κατανοεί πώς λειτουργούν τα πράγματα σε γενικές γραμμές, δεν χάνει χρόνο σε περιττά “γιατί”. Κατανοεί σε ποιο σημείο της διαδρομής βρίσκεται, τι του συμβαίνει και προχωρά παρακάτω. Θέλησα με εμπειρικά δοσμένο τρόπο, το Παζλ να είναι ένας χάρτης ζωής: ο κάθε ενδιαφερόμενος, διαβάζοντας το, να γίνει καλύτερος παίκτης στο παιχνίδι της ζωής. Να οπλιστεί με τις εσωτερικές του δυνάμεις, να μάθει να ξεπερνά τα εμπόδια, να ανακαλύψει την ουσιαστική αγάπη μέσα του και παρά τις αντιξοότητες, να μάθει να απολαμβάνει τη ζωή.

2. Ποια κομμάτια του εαυτού μας ή της ίδιας της ζωής δυσκολευόμαστε περισσότερο να ενώσουμε και γιατί;

Δυσκολευόμαστε περισσότερο να ενώσουμε τα κομμάτια του εαυτού μας που είναι τα πιο αδύναμα. Αυτό συμβαίνει λόγω των γενετικών καταβολών μας, δηλαδή του dna μας και του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο έχουμε ανατραφεί. Τότε, οι άνθρωποι που είχαν την φροντίδα μας, δεν μας βοήθησαν να ενισχύσουμε τις πλευρές του εαυτού μας που ήταν οι πιο μειονεκτικές. Δεν εννοώ, βέβαια, τις περιπτώσεις που υπάρχει παθογένεια. Ας πούμε για παράδειγμα ότι κάποιος γεννήθηκε με μια φυσική συστολή και το οικογενειακό του περιβάλλον υπήρξε ιδιαιτέρως αυστηρό. Αυτό δεν τον βοήθησε αργότερα να ενώσει τα κομμάτια του εαυτού του, αφού στο περιβάλλον που μεγάλωσε δεν καλλιέργησε την εξωστρέφειά του, με αποτέλεσμα να μην αντιμετωπίζει με θάρρος τις καταστάσεις της ζωής.

Επίσης, δυσκολευόμαστε να ενώσουμε τα κομμάτια του εαυτού μας που έχουμε διδαχτεί με λανθασμένο τρόπο και τα οποία συνδέονται με πεποιθήσεις για τον εαυτό μας, τους άλλους, τη ζωή και τα οποία με τη σειρά τους συνδέονται με συμπεριφορές που νομίζουμε ότι λειτουργούν, ενώ κάνουν ακριβώς το αντίθετο.

Κατά συνέπεια, πιστεύουμε ότι αυτά που πράττουμε είναι απολύτως σωστά. Παίρνει πολύ καιρό και ίσως να μην γίνει ποτέ αντιληπτό, αν είμαστε άκαμπτοι ως χαρακτήρες, ότι υπάρχει άλλη οπτική εκτός της δικής μας.

Τέλος, δυσκολευόμαστε να ενώσουμε τα κομμάτια στα οποία παρεμβάλλεται ο εγωισμός μας. Ο εγωισμός παραποιεί την αλήθεια. Υπάρχει εκεί ως ένα παραμορφωτικό φίλτρο, που δεν επιτρέπει να δούμε καθαρά, ώστε να οδηγηθούμε στην ένωση, στη σύζευξη, παρά μας διαχωρίζει και μας διχάζει.

3. Τι σημαίνει πρακτικά ότι σκοπός μας είναι να εξελίξουμε τον ψυχισμό μας: τι χαρακτηριστικά έχει ένας καλά «δουλεμένος άνθρωπος»;

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να διογκώνουμε κι άλλο τα χαρακτηριστικά που έχουμε σε αφθονία γιατί αυτό μας είναι πιο εύκολο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δημιουργούμε εντέλει μια παραφωνία: ο έξυπνος μετατρέπεται σε «εξυπνάκια», ο όμορφος σε νάρκισσο, ο λογικός σε υπολογιστή, ο ηθικός σε ηθικολόγο, ο καλός σε αφελή. Χρειάζεται η εξισορρόπηση των χαρακτηριστικών και η ενίσχυση των πλευρών που δεν είναι ενισχυμένες. Μαζί με την επιδίωξη του μέτρου χρειάζεται και η καλλιέργεια της διάκρισης, με την έννοια του διακρίνω. Έτσι, φερειπείν, το συμπληρωματικό της εξυπνάδας δεν θα ήταν η ηλιθιότητα, αλλά η ενσυναίσθηση και οι ποιότητες που καλλιεργούνται ως αντίδοτα του εγωισμού, της αλαζονείας και της ψυχρής λογικής.

Η εξισορρόπηση του ψυχισμού, η εσωτερική αρμονία, είναι η στόχευση μας. Επιδιώκουμε την ψυχική εξέλιξη για να νιώθουμε, καθώς μεγαλώνουμε, ολοένα και καλύτερα με τον εαυτό μας, για να λειτουργούμε καλύτερα με τους γύρω μας και με το περιβάλλον που βρισκόμαστε, για να μην απορροφούμε τις αρνητικές συμπεριφορές, για να αντιμετωπίζουμε τις αντιξοότητες χωρίς να συνθλιβόμαστε, για να βάζουμε στόχους και να τους κατακτάμε, για να αντιμετωπίζουμε θαρραλέα τη ζωή, για να μην χάνουμε τη χαρά και την αγάπη μέσα μας.

Ένας σύγχρονος, καλά «δουλεμένος» άνθρωπος, αντιλαμβάνεται ότι ζει και περιβάλλεται από ένα οικοσύστημα. Αυτό το φροντίζει και δεν το μολύνει ούτε πρακτικά, ούτε με την τοξικότητα του ψυχισμού του. Ο άνθρωπος αυτός έχει διαμορφώσει ένα αξιακό σύστημα, που δεν κλονίζεται υπό πίεση και δεν επηρεάζεται από εξωτερικές καταστάσεις. Έχει πάρει την ευθύνη του εαυτού του και δεν την πετάει, ούτε τη μεταθέτει στους άλλους. Αντέχει και αναζητά την αλήθεια. Επιλέγει την απλότητα, την καλοσύνη, την ευγένεια. Εκπαιδεύει τον εαυτό του να αγαπά. Μειώνει τον εγωισμό του, συνειδητά, όλο και περισσότερο.

Τον ενδιαφέρει η γνώση. Έχει ευρύτητα. Δεν κρίνει-διακρίνει. Δεν εντάσσεται. Δεν διαχωρίζεται. Συνδέεται. Σέβεται τον άνθρωπο. Κάνει πράξεις προσφοράς.

Τα λόγια και οι πράξεις του έχουν συνέπεια.

4.Αν κλείνοντας το βιβλίο έπρεπε ο αναγνώστης να κρατήσει ένα μόνο πράγμα που θα τον πάει πραγματικά μπροστά ποιο θα ήταν αυτό;

Η ζωή για τον καθένα μας είναι ένα άγραφο βιβλίο, που στο τέλος της, το περιεχόμενό του θα εξαρτηθεί από τον τρόπο που εμείς θα έχουμε διαχειριστεί τον εαυτό μας και τις καταστάσεις κατά τη διάρκειά της. Θα το αφήσουμε άγραφο; Θα είμαστε δευτεραγωνιστές στις ιστορίες μόνο των άλλων; θα συνδράμουμε και στις ζωές άλλων ανθρώπων αναπόφευκτα, αλλά θα μείνουμε παράλληλα σταθεροί και στη στόχευσή μας να δημιουργήσουμε τη ζωή με πρωταγωνιστές και εμάς; Θα γράφει έξω από το βιβλίο της ζωής μας το όνομα μας;

Η ζωή είναι αυτή, είναι ένα δώρο, είναι μία και μοναδική. Κάποιος χρόνος θα αφιερωθεί σε κατανοήσεις, ανασυγκροτήσεις, ενδυναμώσεις. Ποτέ, κανείς δεν είναι πραγματικά έτοιμος για το κάθε μετά. Μόνο η τριβή στην πράξη σε κάνει ολοένα κα καλύτερο. Βγες εκεί έξω. Κάνε το καλύτερο δυνατό σου. Κάθε φορά. Φάε τα μούτρα σου. Όσες φορές χρειάζεται. Δεν πειράζει. Μην το παίρνεις σοβαρά. Δεν είσαι σπουδαίος. Είσαι ο κανένας. Δες το με χιούμορ. Να μην σε νοιάζει. Μέχρι να σε κάνεις. Να γίνεις ο δημιουργός σου. Να νιώσεις τη δύναμή σου. Να ξέρεις ότι έκανες και ξαναέκανες το καλύτερο δυνατό σου. Αυτοπραγμάτωσες την καλύτερη δυναμική σου. Απογοητεύθηκες; Μπορεί. Ξανασηκώθηκες. Δεν το έβαλες κάτω. Ήρθαν εξωτερικές χαρές; Χάρηκες. Δεν ήρθαν; Έμαθες να χαίρεσαι και μόνος σου.

Και μετά; Ποιος ξέρει; Θα δείξει.. Λένε ότι σε αυτό το σημείο, τα καλύτερα έρχονται.

Εσένα, πάντως, να μην σε νοιάζει γιατί ο άνθρωπος που νιώθει ήδη ασφαλής στην αβεβαιότητά του είναι πλέον ανίκητος.

5. Κλείνοντας θα θέλαμε να μας πείτε αν εσείς έχετε κάποιο προσωπικό motto που το ανασύρετε στη μνήμη σας όταν τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.

Έχω διάφορα για διαφορετικές φάσεις ζωής. Παραμένει πάντα το never give up.

Τα τελευταία χρόνια προστέθηκε και ένα ακόμη. Μου το είπε ένας μεγαλύτερος σε ηλικία άνθρωπος, με καρδιά Ζορμπά, ανδρειωμένη. Όταν μου το έλεγε, τα μάτια του γελούσαν, καθώς διαπερνούσαν τα δικά μου. Έκανε εγγραφή στην καρδιά μου. Εύχομαι να δίνει δύναμη και σε όποιον το διαβάσει. Να το θυμάται κάθε φορά που οι δυσκολίες και η πίεση είναι αφόρητη:

«Τα φοβούνται τα βουνά τα χιόνια;»

Κάθε φορά το λέω μέσα μου και μετά χαμογελώ. Έτσι να χαμογελάμε όλοι.

Ταυτότητα Βιβλίου

Τίτλος: To Παζλ
Συγγραφέας: Έφη Ανδρεουλάκου
Εκδόσεις: Key Books
Κατηγορία: Ψυχολογία
Σελίδες: 312

Μπορείτε να διαβάσετε αποσπάσματα από το βιβλίου στον παρακάτω σύνδεσμο: https://issuu.com/keybooks4/docs/pazl_issuu

Μαθαίνοντας να αγαπάμε τα… κομμάτια μας

Με ιδιαίτερη ευαισθησία και αγάπη προς τον άνθρωπο, η ψυχολόγος Έφη Ανδρεουλάκου, μάς δίνει τα εργαλεία προκειμένου να δούμε με καθαρή ματιά το παζλ της ζωής μας. Μέσα από τις σελίδες του Παζλ, ενισχύεται η ικανότητά μας για αυτοπαρατήρηση, ενθαρρύνεται η ανάληψη της ευθύνης του εαυτού μας και ενδυναμώνεται η θέλησή μας να εξελίξουμε τον ψυχισμό μας. Με τον τρόπο αυτό, δημιουργούμε αντίδοτα για κάθε μορφή αντιξοότητας και σαν καλοί καπετάνιοι πλοηγούμαστε με ασφάλεια και αγνή, δημιουργική περιέργεια στο ταξίδι της ζωής.

Όπως σημειώνει και η κυρία Ανδρεουλάκου: «Από κάποια στιγμή και μετά, μου έγινε πολύ ξεκάθαρη η διαδρομή, πώς από εξαρτημένος άνθρωπος, γίνεσαι Δημιουργός- η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Θέλησα αυτή την κατανόηση, να την αφήσω καταγεγραμμένη για τη γενιά μου και για όποιον άνθρωπο έχει το κίνητρο-τη θέληση να συνθέσει το προσωπικό του παζλ. Για όποιον επιθυμεί να γίνει “ο καλός ο καπετάνιος” της ζωής του, να αποκτήσει αντοχές για τα δύσκολα και να απολαμβάνει τα ευχάριστα, όταν οι συνθήκες ευνοούν. Για αυτόν που επιμένει να κρατά το εσωτερικό του κέντρο, τις αξίες, τα συναισθήματα, τις ποιότητες εαυτού που έχει επιλέξει, ανεξάρτητα από τις συνθήκες γύρω του».

«Το Παζλ» δεν είναι ένας οδηγός προσωπικής ανάπτυξης που ζητά από τον αναγνώστη να τον ακολουθεί πιστά. Είναι ένας καθρέπτης που μας δείχνει όχι το ποιοι είμαστε, αλλά το ποιοι μπορούμε να γίνουμε. Και, ως καθρέπτης, λέει την αλήθεια.

Βιογραφικό

Η Έφη Ανδρεουλάκου είναι κάτοχος των πτυχίων «Πρόγραμμα Ψυχολογίας» και «Φιλοσοφία-Παιδαγωγική-Ψυχολογία, κατεύθυνση Ψυχολογία» της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Η ψυχοθεραπευτική της εκπαίδευση είναι η συστημική-οικογενειακή θεραπεία, που ολοκλήρωσε στη «Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Είκοσι πέντε χρόνια τώρα εργάζεται με παιδιά, εφήβους, ενήλικες και ζευγάρια. Αντιλαμβάνεται το άτομο σε σχέση με το οικογενειακό περιβάλλον από το οποίο προέρχεται και από αυτό στο οποίο ζει. Παράλληλα, επικεντρώνεται στην επιτυχή δράση του ανθρώπου στο παρόν. Είναι μητέρα ενός παιδιού και ζει στην Αθήνα. Το Παζλ γράφτηκε ως επιθυμία της να μεταδώσει μέρος της εμπειρίας της στους ανθρώπους που επιθυμούν την εξέλιξη του εαυτού τους και την προσωπική ισορροπία τους. Οραματίζεται έναν κόσμο με περισσότερη αγάπη του ανθρώπου προς τον άνθρωπο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ολοκληρώνονται οι εργασίες στον αριστερό κλάδο του άξονα ΠΑΘΕ με κατεύθυνση από Θεσσαλονίκη προς Αθήνα

Ελαιοτουρισμός: Ημερίδα από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και τη Λέσχη Φίλων Ελαιολάδου & Ελιάς «ΦΙΛΑΙΟΣ»

Η Γ.Γ. Αιγαίου χρηματοδοτεί την Αναστήλωση του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Καρλοβάσου

Δ. Παύλου-Μελά: Χριστούγεννα με ζωντανή «Μαγεμένη Αυλή» και διαδικτυακή «Μαγεμένη Πύλη»

Δείτε τις ειδήσεις από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο στο GRTimes.gr

Ακολουθήστε το GRTimes στο Google News και ενημερωθείτε πριν από όλους

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

go-to-top