Χιντήρογλου (ΑΠΘ): Τα πλαστικά “πνίγουν” τις θάλασσες!

Χιντήρογλου (ΑΠΘ): Τα πλαστικά “πνίγουν” τις θάλασσες!

Ρεπορτάζ: Στράτος Λούβαρης

Τεράστιο πρόβλημα με ανεπανόρθωτες ζημιές, αποτελούν τα εκατομμύρια τόνων πλαστικών αποβλήτων που καταλήγουν κάθε χρόνο στις θάλασσες του πλανήτη με τη Μεσόγειο να καταγράφει επίπεδα – ρεκόρ ρύπανσης.

Όπως τονίζει μιλώντας στο GRTimes.gr, ο καθηγητής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του ιδρύματος, Χαρίτων – Σαρλ Χιντήρογλου, οι αριθμοί που αποτυπώνουν τη ρύπανση “χτυπούν κόκκινο συναγερμό” και η απεξάρτησή μας από το πλαστικό είναι μονόδρομος. Περισσότερο από 75% των θαλάσσιων απορριμμάτων είναι πλαστικά, το οποίο, όπως εξηγεί, εμφανίζεται με διάφορες μορφές και συνθέσεις πλαστικής ύλης, όπως είναι για παράδειγμα οι πλαστικές σακούλες κ.α.

Μάλιστα, χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος, το οποίο όσο περνούν τα χρόνια αυξάνεται, όπως αναφέρει ο κ. Χιντήρογλου, είναι του Ειρηνικού Ωκεανού όπου έχει δημιουργηθεί και εντοπίζεται δορυφορικά, ένα πλεούμενο νησί από πλαστική ύλη, το οποίο έχει επιφάνεια όσο το Μεξικό! Ωστόσο, τονίζει ότι το πρόβλημα δε μένει μόνο σε αυτό το επίπεδο και συνεχίζει.

Όλα αυτά τα πλαστικά, τα οποία “πνίγουν” τις θάλασσες, μετά από ένα χρονικό διάστημα, λόγω της θερμοκρασίας και του αλατιού τεμαχίζονται και γίνονται μικροσωματίδια τα οποία θεωρητικά διατηρούν την τοξικότητά τους. “Σιγά σιγά, δισεκατομμύρια μικροπλαστικά αρχίζουν και πλανώνται στο πλαγκτόν, αιωρούνται στην στήλη του νερού με διάφορα χρώματα και καταναλώνονται από διάφορα ψάρια”, επισημαίνει ο κ. Χιντήρογλου.

Τα πλαστικά υπολείμματα εντοπίζονται σε είδη, όπως οι θαλάσσιες χελώνες, οι φώκιες, οι φάλαινες, αλλά και στα πουλιά, αλλά επίσης σε ψάρια και οστρακοειδή και ως εκ τούτου στην ανθρώπινη τροφική αλυσίδα.

“Για να καταλάβετε τη σημασία αυτού του προβλήματος, έχει διαπιστωθεί ότι, για παράδειγμα, στην Αδριατική Θάλασσα και σε βάθος 250 περίπου μέτρων, σε ψάρια που ζουν μόνο σε βαθιά νερά, κάτω δηλαδή από 200 μέτρα, έχουν βρεθεί στα στομάχια τους μικροπλαστικά με χρώματα: Κόκκινο, κίτρινο, μπλε. Αυτό δείχνει ότι τα ψάρια μπορούν και ξεχωρίζουν τον χρωματισμό γιατί υπάρχει μία τάση να συγκεντρώνονται περισσότερο τα κόκκινα πλαστικά. Αυτά τα ψάρια, θα τα φάει κάποιο άλλο ψάρι, γίνεται ένας κύκλος και μπαίνει το πλαστικό μέσα στην τροφική αλυσίδα και καταλήγει στο πιάτο μας” τονίζει.

Η Ελλάδα παράγει και καταναλώνει το λιγότερο πλαστικό

Όπως εξηγεί στη συνέχεια ο κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ, παρά τις προσπάθειες που γίνονται για την αποκομιδή απορριμάτων από τις ακτές – κυρίως από εθελοντές και περιβαλλοντικές οργανώσεις – πρόκειται για “μία σταγόνα στον ωκεανό”, καθώς το πρόβλημα που αποτελεί μια τεράστια – παγκόσμια “πληγή” είναι αδύνατον να λυθεί έτσι ή να υπάρξει έστω σημαντική βελτίωση. Μάλιστα, συντηρείται και διογκώνεται καθημερινά, τόσο από τα πλοία τα οποία μεταφέρουν επιβάτες, με αποτέλεσμα πολλά ποτήρια, σακούλες κλπ. να καταλήγουν στη θάλασσα από τον αέρα, αλλά και από την αλιεία η οποία δεν είναι “άμοιρη ευθυνών”, αφού πολλές φορές χρησιμοποιούνται πλαστικά βαρέλια, δίχτυα, πλαστικά σχοινιά, κ.α., τα οποία δυστυχώς εγκαταλείπονται στη θάλασσα. ‘Όλο αυτό το πλέγμα, δυστυχώς, δημιουργεί αυτό το πολύ μεγάλο πρόβλημα, που είναι για εμένα ‘η έβδομη πληγή του Φαραώ’, από την οποία χρειάζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια για να ξεφύγουμε”, αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Χιντήρογλου. Σημειώνει δε, πως η Ελλάδα, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, παράγει και καταναλώνει το λιγότερο πλαστικό.

“Πλημμύρα” πλαστικών στη Μεσόγειο: Νούμερο ένα η Τουρκία σε ρύπανση

Σύμφωνα με την έκθεση του WWF, που παρουσιάστηκε πέρυσι τον Ιούλιο με τίτλο «Σταματήστε την πλημμύρα των πλαστικών: Πώς οι μεσογειακές χώρες μπορούν να σώσουν τη θάλασσά τους» (“Stop the Plastic Flood: How Mediterranean countries can save their sea”), κάθε χρόνο 570.000 τόνοι πλαστικού καταλήγουν στα νερά της Μεσογείου. Είναι, δηλαδή, σα να ρίχνουμε στη θάλασσα 33.800 πλαστικά μπουκάλια το λεπτό. Η πλαστική ρύπανση αναμένεται πως θα συνεχίσει να αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς τα επόμενα χρόνια, ενώ η παραγωγή πλαστικών απορριμμάτων στην περιοχή υπολογίζεται ότι θα τετραπλασιαστεί έως το 2050. Όπως επισημαίνεται μάλιστα σε αυτή, η αποτυχία των μεσογειακών χωρών να διαχειριστούν τα πλαστικά απορρίμματά τους, οδηγεί αναπόφευκτα στην καταγραφή επιπέδων-ρεκόρ πλαστικής ρύπανσης στη Μεσόγειο Θάλασσα, ενώ κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως στην οικονομία της περιοχής.

Όπως εξηγεί ο κ. Χιντήρογλου, η μεγαλύτερη ρυπογόνος περιοχή της Μεσογείου είναι η Τουρκία, η οποία δε διαθέτει αποχετευτικό σύστημα – βιολογικούς καθαρισμούς με αποτέλεσμα όλα τα απορρίμματα τους να καταλήγουν στην θάλασσα. Επιπλέον, πρόκειται για “κακούς καταναλωτές”, οι οποίοι – μαζί με τους Αιγύπτιους που ακολουθούν – δεν φροντίζουν το περιβάλλον. “Η περιοχή μάλιστα των εκβολών του Νείλου είναι γεμάτη από πλαστικό”, σημειώνει.  “Επειδή η μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα και τα νερά της ανανεώνονται κάθε 100 χρόνια, τα προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί, μεγιστοποιηθεί και προχωρούν με εκθετικούς ρυθμούς”, καταλήγει.

Όσον αφορά τις χώρες που καταναλώνουν το περισσότερο πλαστικό, είναι η Τουρκία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Γαλλία, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις.

Η χώρα μας, σύμφωνα με την έκθεση του WWF, παράγει κάθε χρόνο περίπου 700.000 τόνους πλαστικών απορριμμάτων ή, διαφορετικά, 68 κιλά πλαστικών κατά κεφαλήν. Εκτιμάται ότι περίπου 11.500 τόνοι πλαστικά απορρίμματα καταλήγουν στις ελληνικές θάλασσες ετησίως, ενώ σχεδόν το 70% από αυτά επιστρέφει πίσω στις ελληνικές ακτές.

Ο κορωνοϊός περιόρισε την ρύπανση

Ο κορωνοϊός βοήθησε την θάλασσα και έδωσε “ανάσα”, όπως τονίζει ο κ. Χιντήρογλου στη συνέχεια, καθώς με τη μείωση της κατανάλωσης, των ταξιδιών και τη χρήση πλαστικών υλικών, περιόρισε τη ρύπανση. Ωστόσο, επειδή ευχή όλων είναι η πανδημία να φύγει το γρηγορότερο από τη ζωή μας, επισημαίνει, πως “η Ελλάδα πρέπει να μπει σε έναν δρόμο αναδεικνύοντας τις καλές πρακτικές. Πρέπει να επιμείνουμε στην κοινωνική μόρφωση, στη μη χρήση πλαστικών και τη μη χρήση πλαστικής ύλης μιας χρήσης”, τονίζει.

Μάλιστα, όπως αναφέρει στη συνέχεια, αν η χρήση τους σταματήσει και αντικατασταθεί με βιολογικά προϊόντα, θα υπάρχει τεράστιο όφελος, όχι μόνο στην οικονομία, (σ.σ. αφού η Ελλάδα εκτιμάται ότι χάνει 26 εκατομμύρια ευρώ ετησίως εξαιτίας της πλαστικής ρύπανσης) αλλά και στη μείωσή της. “Ο κορωνοϊός είναι ένα από τα προβλήματα που εκδηλώθηκαν τη στιγμή που η παγκόσμια κοινωνία περνάει μία μεγάλη κρίση σε πολλούς τομείς, ωστόσο, το πρόβλημα της ρύπανσης είναι χρόνιο, παγκόσμιο και θα πρέπει “χθες” να γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την καταπολέμησή του”, υπογραμμίζει.

 

Δείτε τις ειδήσεις από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο στο GRTimes.gr

Ακολουθήστε το GRTimes στο Google News και ενημερωθείτε πριν από όλους

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

go-to-top